.
Jan Zacharski
.
Jest jesień życia – to najlepsza pora,
By opowiedzieć o życiu seniora.
Ciśnie się pod pióro wiadomość radosna,
Jego jesień życia to duchowa wiosna,
Pogoda ducha to jest szansa spora,
Że jest dziś dla seniora odpowiednia pora.
Wywołuje uśmiech od ucha do ucha
Prognoza pogody dla pogody ducha.
Udanego życia sprawi konsekwencja,
Że nie dopadnie go żadna demencja.
Ma każdy senior przeświadczenie szczere,
Że się nie spotka z panem Alzheimerem,
Że się nie spotka, to jest jego troska,
Z zespołem pieśni i tańca „sklieriozka”,
Tego stanu sprzeciwi się skutkom,
Bo pamięć ma dobrą, chociaż czasem krótką.
Ja bez namysłu o seniorze powiem,
Że często cieszy się dobrym zdrowiem.
Nie zasługuje na miano staruszka,
I od szpitalnego daleko jest łóżka.
Zdrowego życia doświadcza wyniku,
Czasem doświadcza pomocy medyków.
Mówi, że w życiu ja poradzę sobie,
Bo czuję wsparcie w zdrowiu i chorobie.
Gdy się zdarzają trudniejsze momenty,
Rusza do apteki po medykamenty.
W takich momentach mu się przypomina,
Jak bardzo cenna jest jego rodzina,
I się sprzeciwia słuszności pojęcia,
Że z rodziną się dobrze wychodzi na zdjęciach,
Bowiem z rodziną, czy starzy czy młodzi,
To się najlepiej w realu wychodzi.
Swój czas zapełnić zawsze jest w stanie,
Ma czas na krzyżówkę i na czytanie.
Do fizycznych zajęć przejawia smykałkę,
Ma czas na spacery, a czasem na działkę.
Jego jesień życia to jest wielka sprawa,
Gdy zajmuje miejsce w uczelnianych ławach,
Bo jesień życia budzi się w człowieku
Także w Uniwersytecie (dla Trzeciego Wieku).
Jan ZACHARSKI
.
