.
Płk w st. spocz. mgr Krzysztof Majer
.
1 grudnia już tradycyjnie miesięcznik PTTK „Na Szlaku” w rubryce Globtroter zamieścił artykuł mjr zs dr inż. Janusza FUKSY „Górne Poburze”.
W okolicy miasta Chmielnicki (poprzednio: Proskurów, Płoskirów) na ziemiach 5 rejonów (powiatów) rozciąga się Przyrodniczy Park Narodowy Górne Pobuże, drugi największy park Ukrainy, bo zajmujący 1080 km2 . Obejmuje górną część dorzecza rzeki Bug Południowy (poprzednio zwany też Boh) i jego dopływów Bużok, Wowk i inne mniejsze (w zlewisku Morza Czarnego). Utworzony został ukazem prezydenta w 2013 r. w celu ochrony cennych kompleksów przyrodniczych i obiektów historyczno-kulturalnych wschodniej części Małego Polesia, które mają ważne znaczenie przyrodnicze, naukowe, estetyczne, rekreacyjne i lecznicze – jak uzasadniono w rozporządzeniu. Park chroni florę i faunę charakterystyczną dla Wyżyny Podolskie położonej 200-300 m n.p.m.
Klimat ma umiarkowany, średnie temperatury stycznia spadają poniżej zera stopni Celsjusza, śnieg leży krótko. Gleby są bielicowe i brunatne (lessowe). Są rzadkie lasy dębowe z domieszką grabu i lipy, na północy rosną lasy bukowe. Przeważają łąki. Pod ochroną znajduje się 19 gatunków roślin z czerwonej księgi Ukrainy i 17 gatunków zwierząt z czerwonej księgi Europy. Pobuże było kiedyś centralną częścią ziem trypolskiej kultury archeologicznej (NS e-131, 2017-09). Później zamieszkiwały tę ziemię słowiańskie plemiona Tiwerców, ale musiały ustąpić miejsca wojowniczym Pieczyngom i Połowcom. Po ich rozbiciu wróciła ludność słowiańska. W późnym średniowieczu kształtowało się tu zaporoskie kozactwo. Park powstał niedawno, dlatego dopiero rozwija się w nim infrastruktura dla turystyki. Wokół są miasta: Dereżnia, Krasiłów, Starokonstantynów. Zachowały się zabytki, np. zamek w Międzybużu (miasto między rzekami Bug i Bużok, stąd nazwa).
Czytaj dalej klikając w poniższy link:
.
