Artykuły

Listek figowy i genitalia demokracji. Change money

Grzegorz Wojciechowski

.

            Nie dawno dwaj nasi byli prezydenci RP udali się do Stanów Zjednoczonych Ameryki Północnej, gdzie przechadzali się po ulicach reklamując pewien portal zajmujący się internetową wymianą walut. Właśnie im dedykuję tą powiastkę  
.           

Na dworze zrobiło się zimno, jest połowa października, a czuć zbliżającą się zimę; wrocławianie poubierali się cieplej, ale niektórzy marzną. Idę  ulica, mam ochotę ogrzać się , z przyjemnością myślę, że za chwilę znajdę się w naszej ulubionej „redakcyjnej” knajpce i czarująca pani Dorotka poda mi ciepłą aromatyczną herbatę. Ogrzeję się – pomyślałem.

     Koło knajpki jest bank, niby nic nadzwyczajnego, przecież na każdej ulicy jakiś się znajduje; zauważyłem jednak dwóch mężczyzn, przechadzających się koło drzwi wejściowych. Skąd ja znam taki obrazek – pomyślałem. Faceci już nie młodzi w wieku emerytalnym, jeden mniejszy perkaty, ubrany w jensowe ubranko, i wełnianą czapkę z nausznikami, jego nalaną twarz ozdabiają wąsy podobne jak u Lecha Wałęsy; Drugi nieco wyższy w okularach, o wyglądzie inteligenta odziany w dres i ortalionową sportową kurtkę z kapturem, na nogach sportowe obuwie. Obu jakbym znał i to bardzo dobrze, pewnie z telewizji, ale kto to może być?

   Nagle perkaty podchodzi do mnie i mówi;

– Change money.

   Osłupiałem , to przecież cinkciarz, jak dawno już ich nie było, myślałem w swojej naiwności, że odeszli oni w zapomnienie wraz z Nieboszczka Komuną, a tu proszę taka niespodzianka.

– Masz franki szwajcarskie? – zapytałem

– A ile chcesz? – zapytał perkaty

– Tak ze sto.

– Mogem mieć.- po czym zawołał do tego ubranego w dres – Bronek! Masz pięćdziesiąt „szwajcarów”, gość chce stówe, a ja mam tylko pięćdziesiąt.

– Mogę mieć Lechu – odpowiedział Bronek.

   Nagle olśniło mnie skąd ich znam – z telewizji, obaj „robili” kiedyś w polityce, a teraz widocznie się przekwalifikowali. No cóż widocznie wzięli się za jakąś bardziej pożyteczną robotę, może zaczną się w niej naprawdę samorealizować. Kto wie?

 

Tekst objęty prawami autorskimi. Publikowanie i kopiowanie bez zgody autora zabronione.

.

Fraszki Jana Zacharskiego: „Przedwyborcza układanka”

ZEUS, HERA i JA, CZYLI NOWE PRZYGODY ULISSESA cz. 1

Wiersze Jana Zacharskiego; „Słowo o seksie”

Wiersze Jana Zacharskiego: „Gest Kozakiewicza”

Wiersze Jana Zacharskiego: „Mściciel”

Fraszki Jana Zacharskiego :”Wrocławskie obrazki 5″

Inne z sekcji 

Opowieści Grzegorza Wojciechowskiego: Henryka Worcella kłodzkie lata

. Grzegorz Wojciechowski .   Ten artykuł traktuje o moim sąsiedzie, którego miałem okazję poznać w czasie ostatnich miesięcy jego życia, mieszkaliśmy bowiem we Wrocławiu przy ulicy Marii Skłodowskiej-Curie. Dziś na ścianie budynku, w którym mieszkał i tworzył  pisarz znajduje się skromna tablica pamiątkowa.          „Zaklęte Rewiry”, film z 1975 roku, w reżyserii Janusza […]

45 lat minęło, czyli o dekonstrukcji mitu

Radosław S. Czarnecki, Wrocław Za kapitalizm nie siedziałbym nie tylko 8,5 roku, ale nawet miesiąc, tygodnia, jednego dnia. Nie warto Karol MODZELEWSKI . Ta fraza wypowiedziana w jednym z ostatnich wywiadów przed śmiercią jaki udzielił Modzelewski, jedna z ikon i legend ruchu „Solidarność”, jest tyle znamienna co smutna. Pokazuje bowiem jak nie po raz pierwszy […]